Bu bank okulun arkasında olmasına rağmen bizim sınıfın penceresi oraya baktığı için millet, gözlerine sokmak için orda yalnız başıma oturduğumu düşünüyordu. Ya da ben öyle hissediyordum demeliyim. Tüm öğle arası bankta oturmama rağmen canım sıkılmıyordu. Ben transa geçiyorum herhalde; ama bunu ben bile anlamıyorum. Onlara nasıl anlatayım? Yok yağmurudur bank ıslanır, yok kömürüdür bank üstünü simsiyah eder. Tabi bi de sınıfta çok gürültü oluyor evladım, artık kaldırmıyor kafam. :P Bunla mı uğraşacağım dedimmm...
Eski mekanım yenilendi!
Evet belki önceki daha güzeldi, belki burda oturacak yer yok, belki buranın manzarası da yok; ama seviyorum burayı.
Bu ara yeni mekanım bura. Kendi kendime konuştuğum, mesaj yazdığım, milletten saklandığım (evet çok popülerim, herkes peşimde, o yüzden saklanıyorum : P) yer bura :) 12 lerin katına çık, sola dön, pencere kenarındaki, tüm ağırlığını bir bacağının üstüne veren, gri kapşonlu bi kız görürsen (kesin görürsün!) o benim... Öyle omzuma dokunmaya filan kalkışma. Korkarım morkarım... Transtayız şurda Allah Allah... Elimin tersiyle çarpabilirim suratına. Benden söylemesi.
